Geïnspireerd?
Benieuwd naar wat ik concreet voor jou of je organisatie kan betekenen? Bel 06 - 53 192 196 of mail naar dorine@dorine.nu.
In de loop der jaren ben ik geraakt en geïnspireerd door een aantal personen en boeken. Ik noem er een aantal:
Diverse boeken: ‘Bezielend leidinggeven’, ‘Spiritualiteit voor managers’, ‘Spiritueel leidinggeven’, ‘Grenzen stellen’. Zijn woorden: “Leiderschap is brongericht”. Zijn kracht: de verbinding leggen die nodig is in deze tijd: tussen spiritualiteit, bedrijfskunde en (Jungiaanse) psychologie. In deze achtergrond en zijn spiritualiteit herken ik mijzelf en zijn vermogen om een taal te spreken die velen aanspreekt en verstaan. Vandaar ook dat ik niet lang hoefde te denken toen Jos van Genugten mij destijds vroeg om samen met hem de door Anselm Grun ontwikkelde methode te verzorgen voor de leergang Spiritueel Leiderschap (www.anselmgrun.net).
‘Gezegend leven’ en ‘Een leefregel voor beginners’. Van de laatste heb ik veel geleerd wat we van een middeleeuwse kloosterorde ook in deze tijd nog kunnen leren. Over dienend leiderschap en de kunst van leven in het nu. Mindfulness is hip maar de Benedictijnen deden dit al lang, ze noemden dit aandachtig leven. Tevens leerde ik de kunst van het balans houden tussen werken en ‘bidden’ ( lees: reflectie, geestelijke voeding, inspiratie, de blik naar binnen). Binnen de leergang Spiritueel Leiderschap verzorgt Will Derkse ook een onderdeel van het programma.
Ik voel me verbonden met de figuur van Pippi, die buiten kaders durfde te denken en te leven. Die burgerlijk niet zo gehoorzaam was, maar toch lief, en veel avonturen beleefde. Dat is wat ik wil. Ik gun het organisaties om meer op reis te gaan en samen avonturen te beleven.
Dit boek is een aanklacht tegen de moderne maatschappij. Tegen haast en de eenzaamheid die iedereen hierdoor voelt. In dit boek maakt alleen Momo nog tijd om naar mensen te luisteren en ze hun verhaal te laten vertellen. Mensen sparen tijd, maar zijn ongelukkig door hun haast. Momo wil hen wakker schudden en probeert dit op verschillende manieren. Iets wat ik herken. Binnen organisaties zitten velen vast in het gejaag. In mijn werk wil ik aandacht voor aandacht vragen. Mensen ondersteunen door aandachtige momenten te bieden en stil te staan bij elkaar en wat wezenlijk is.
‘De grote Sprong’ en ‘Helen of delen’. Jaap Voigt was een van mijn eerste leermeesters toen ik zo ongeveer 24 jaar was. Hij raakte en inspireerde mij met zijn archetypische en oosterse kijk op organisaties. Hij was zijn tijd ver vooruit. De tijd lijkt nu rijper. Hans Wopereis, zijn opvolger, schreef recent ‘Het licht en de Korenmaat’. Erg aan te bevelen.
Al zoveel jaren mijn diepste inspiratiebron. Mijn dagboek, steeds weer nieuw en ontroerend. Etty verwoordt mijn beleving van een persoonlijke spirituele zoektocht naar God en levenskunst, waarlijk mens zijn. Met haar vergeleken ben ik een beginner, maar in haar persoonlijke zoektocht los van kerk en dogma’s herken ik mijzelf. Innerlijk voel ik dat het is zoals zij het benoemt.
‘Merkstenen’. Hammarskjöld, secretaris generaal van de Verenigde Naties. Als Etty, groots. Zo zijn er maar weinig. Een voorbeeld voor leiders in deze tijd.
Diverse boeken: ‘Organisaties in ontwikkeling’, ‘Mens op de drempel’. Ook Lievegoed was zijn tijd vooruit. Als arts gaf hij een andere kijk. Ik vond hem “per ongeluk” toen ik af wilde studeren op: ‘Ontwikkelingsfasen van organisaties en leiderschap’. Zijn antroposofische visie druiste destijds erg in tegen het gangbare Tayloriaanse mechanistische management denken. In zijn ontwikkelingsbenadering zag ik veel meer waarde. Nog steeds actueel en waardevol!
‘Koerszoekend leiderschap’ en ‘Gericht veranderen van organisaties’. Een belangrijk leermeester voor mij. Ik werd in eerste instantie geraakt door de congressen filosofie in organisaties waar Cees Zwart in de 80-er jaren sprak. Hij zei toen al dat het over manager development moest gaan in plaats van management development. Dus niet als een techniek, maar om het ontwikkelen van je eigen instrument. Zwart was een leerling van Lievegoed. Later is hij mijn begeleider geworden bij mijn afstuderen. De Engelse professoren van Henley keurden het echter af. We schopten teveel tegen het bestaande denken van de maakbaarheid aan en modellen en technieken die ik op mijn MBA opleiding leerde. Uiteindelijk heb ik eieren voor mijn geld gekozen, om toch een papiertje te kunnen krijgen.